Szczeniaki

Pierwsze kroki przed wzięciem szczeniaka.
Decydując się na konkretną rasę, dobrze jest najpierw postudiować fora i strony z nią związane. Najlepszym źródłem wiedzy na temat wilczaków jest witryna WOLFDOG.ORG. Można tam porozmawiać z właścicielami i hodowcami, a nawet umówić się na spacer i poznać osobiście CzW.
Trzeba pamiętać, że decyzja o wzięciu psa jest decyzją na wiele lat. Nie należy jej podejmować pochopnie, bo w dniu odbioru szczeniaka stajemy się za niego odpowiedzialni. Jeśli nie czujemy się na siłach do walki z dojrzewającym psem, nie chcemy mieć zniszczeń w mieszkaniu i nienawidzimy kłębów futra na podłodze – zdecydujmy się na rybki lub świnkę morską. Musimy zdawać sobie też sprawę, że pierwsze 1,5 roku życia z psem, to ciągła praca, wiele wyrzeczeń, zniszczeń i test naszego charakteru. Później jest już łatwiej, chociaż pracować z psem należy przez całe życie.

Jak znaleźć hodowcę.
Hodowcę można znaleźć poprzez wolfdoga. W podanym linku figurują wszyscy polscy i zagraniczni hodowcy, zrzeszeni w klubach i związkach. Najlepiej skontaktować się z wybranym hodowcą i umówić na wystawie lub na odwiedziny w hodowli. W drugim przypadku macie większą szansę na dłuższą rozmowę. Najlepiej spotkać się z kilkoma osobami i poznać jak najwięcej psów przebywających w różnych warunkach – w końcu to po nich będziecie mieć swojego malucha. Bez względu na to w jakiej hodowli ostatecznie zdecydujecie się kupić psa, powinniście zachować czujność i sprawdzić czy na pewno bierzecie szczenię, które jest rasowe, zdrowe i z dobrym socjalem. Dobrze też mieć oparcie w hodowcy – nie tylko w momencie kupna szczeniaka, ale też w późniejszych miesiącach.

O co może pytać Cię hodowca?
Zanim hodowca zdecyduje się powierzyć Ci szczenię, zazwyczaj zada Ci mnóstwo pytań. Na podstawie Twoich odpowiedzi oceni czy wilczak to odpowiedni pies dla Ciebie, a jeśli tak to jaki. Najczęstsze pytania:

  • czy miałeś już psa, jakiej rasy
  • ilu jest członków rodziny, czy są dzieci
  • gdzie mieszkasz (miasto, wieś, dom, mieszkanie)
  • jeśli masz teren wokół domu, jak jest ogrodzony
  • jaki jest stosunek członków rodziny do decyzji o zakupie psa
  • uczulenia na zwierzęta w rodzinie
  • rodzaj Twojej pracy, czas na nią poświęcany
  • jaki tryb życia prowadzisz, spokojny czy aktywny sportowo
  • czy myślisz o wystawianiu psa
  • dlaczego chcesz mieć psa
  • dlaczego wilczak, skąd wiesz o rasie
  • czego oczekujesz od psa
  • czy chciałbyś zostać w przyszłości hodowcą, co wiesz na temat hodowania

Jak wybrać szczeniaka.
Wybierając szczeniaka warto wcześniej uświadomić sobie wszystkie cechy jakie chcielibyśmy, żeby miał nasz przyszły członek rodziny. Każdy ma swój obraz ukochanego psa i hodowca może pomóc wybrać psiaka jak najbardziej zbliżonego do tej wizji. Najprostszą metodą jest wzięcie kartki papieru i wypisanie przez wszystkich członków rodziny czego oczekują po psie. Następnie zebranie wszystkich wyników w jeden opis i przekazanie hodowcy.  W ten sposób można wstępnie stwierdzić czy ma to być pies czy suka. Można też określić jaki pies się podoba, jak ma wyglądać, jaki ma mieć charakter i co będzie robił w przyszłości – przydaje się to przy wyborze konkretnego miotu po danych rodzicach. Kolejne pytanie to czy pies będzie wystawiany, czy będzie tylko zwykłym domownikiem. Hodowcy wolą takie rzeczy wiedzieć wcześniej, żeby wiedzieć w jakiej rodzinie umieścić super rokującego wystawowo lub szkoleniowo psa. Wszystkie te informacje są bardzo pomocne przy wyborze. Możemy go dokonać sami po wysłuchaniu rad hodowcy lub powierzyć go jemu, jako bardziej doświadczonej osobie. Każdy dokonany wybór nie jest w 100% dokładny, bo nie bierzemy do domu pralki czy telewizora, ale żywy organizm – nowego członka rodziny. Musimy liczyć się z tym, że nie zawsze z naszej kulki wyrośnie taki pies jakiego byśmy chcieli. Ale jeśli zdajemy sobie z tego sprawę od samego początku, to jest większa szansa, że nie będziemy za bardzo rozczarowani.

Co powinieneś obowiązkowo otrzymać od hodowcy przy odbiorze szczeniaka.

  • oryginał metryki szczenięcia
  • książeczkę zdrowia lub paszport szczenięcia z udokumentowanymi szczepieniami ochronnymi oraz odrobaczeniami
  • jeśli ojcem szczenięcia jest pies mieszkający za granicą – kopia rodowodu tego psa – bez tego nie zarejestrujesz psa w oddziale ZK
  • podpisaną przez Ciebie i hodowcę umowę kupna-sprzedaży (zazwyczaj każdy hodowca posiada własny wzór)
  • często otrzymujesz też jakąś zabawkę lub kawałek kocyka z kojca, aby szczeniak zabrał ze sobą “swoje zapachy” do nowego domu

Na co nie masz gwarancji.

  • Że szczeniak będzie wyglądał dokładnie jak przodkowie. Wygląd determinują setki genów. Hodowla i genetyka są naukami, w których ciągle dużą role gra przypadek, szczęście. Wiele można przewidzieć, ale nie wszystko. Szczenię mające w rodowodzie świetnych przodków ma oczywiście większe szanse na odziedziczenie tych cech, niż szczenię z nieznanym pochodzeniem bądź z kiepskiej linii.
  • Że szczenię samo z siebie będzie miało idealny charakter. Charakter to po części geny, a po części efekt Twojej pracy z psem. Jedynie umiejętne postępowanie z wilczakiem gwarantuje obopólną satysfakcję ze spędzanego wspólnie czasu. Sporą większość psów można wychować, natomiast zepsuć można zdecydowanie każdego.
  • Że szczenię będzie wolne od dysplazji. Przebadani rodzice, dziadkowie, pewność że cała linia była zdrowa zmniejsza ogromnie prawdopodobieństwo wystąpienia u Twojego psa problemów z biodrami. Całkowitej gwarancji na to, że szczenię będzie zdrowe nie da Ci jednak nikt. Hodowcy zalecają wczesne badania pod kątem wykrycia chorób genetycznych, po pierwsze po to by jak najprędzej podjąć leczenie oraz po to by sami mieli wiedzę czy ich plan hodowlany jest właściwy.

Wyprawka dla malucha.
Najważniejsze rzeczy na start:

  • 2 miski (na jedzenie i wodę, najlepiej metalowe i mocno stojące na ziemi)
  • posłanie (trzeba się liczyć z częstym praniem, więc najlepsze są ze zdejmowanym pokrowcem, ale nie za drogie, bo szczeniaki lubią je zjadać)
  • klatka (bardzo przydaje się jeśli zostawiamy psa samego w domu, najlepiej przyuczać malucha do niej od początku pobytu w naszym domu – pomocny artykuł na ten temat)
  • kilka zabawek: sznurki do gryzienia, jakaś piłka i patyki (nie należy przesadzać z zakupem – najlepiej przeczytajcie jak dobrać zabawkę)
  • obroża, szelki i smycz (nie należy zaczynać od kupowania bardzo drogich, bo psiak super szybko rośnie)
  • lista telefonów do hodowcy i kilku weterynarzy
  • uzupełnienie domowej apteczki (najczęściej o bandaże, plastry bez opatrunkowe, jodynę, wodę utlenioną, aluspray oraz w zależności od żywienia glukozaminę i psie witaminy)

Socjalizacja od pierwszych dni.
Jak tylko szczeniak trafi do Ciebie musisz starać się pokazać mu jak najwięcej świata. Nieszczepione psiaki możemy nosić na rękach lub za pazuchą do sklepu, jeździć z nimi tramwajami bądź autobusami. Powinno się jak najwięcej przebywać w głośnych miejscach z dużą ilością ludzi, jeździć samochodem, bywać wszędzie gdzie nas tylko wpuszczą. W pierwszych miesiącach odradzam tylko wystawy, bo  bardzo często psiaki łapią na nich kaszel kenelowy lub inne infekcje. Szczeniak z czasem przyzwyczaja się do dużej ilości bodźców zewnętrznych i mniej na nie reaguje. Nie należy szczeniaka chować przed ludźmi jeśli ma objawy paniki, bądź miał słaby socjal u hodowcy – “oszczędzanie psa” przyniesie tylko negatywne rezultaty i problemy w przyszłości. Z takim psem po prostu trzeba pracować wolniej i dostarczać mu mniej bodźców na raz. Socjalizacja trwa dłużej i jest mniej stresogenna. Po ukończeniu szczepień najlepiej udać się ze szczeniakiem do przedszkola (około 3 miesiąca) i kontynuować socjalizację, ale tym razem z psami. Najważniejsza jest nauka przywołania i zabawy z przewodnikiem. Polecam też dużo spotkań z innymi psami w różnym wieku – nie tylko wilczakami. Obszerniejszy opis socjalizacji u szczeniaka znajdziecie w artykułach.

S.O.S., czyli co zrobić w razie problemów.
Na pewno nie należy zaczynać od cichego pozbycia się psa – niestety, takie przypadki czasem się zdarzają. Jeśli macie jakieś kłopoty, zawsze znajdzie się ktoś kto poda pomocną dłoń i pomoże Wam wyjść z opresji. Pierwszą taką osobą będzie na pewno hodowca i nie należy wstydzić się zawracać mu głowę, nawet w błahych sprawach – rzetelny hodowca nie odmówi pomocy, zwłaszcza, że czasem z malutkich problemów robią się większe, więc trzeba działać szybko. Dodatkowo są też całe zastępy innych właścicieli wilczaków – na pewno chętnie coś doradzą. Nie wyobrażam sobie, żebym mogła oddać swojego największego przyjaciela – nawet jeśli sprawiałby olbrzymie kłopoty. Mam nadzieję, że przyszli właściciele szczeniaków z naszej hodowli też będą mieli takie podejście. W końcu na każdy problem jest jakieś rozwiązanie – niekoniecznie oddanie psa. My zawsze podamy pomocną dłoń. W końcu to są prawie nasze dzieci…

Zainspirowane przez Klub Malamuta

Dodatkowo dla osób czekających na swojego wymarzonego szczeniaka, podrzucam kilka bardzo ciekawych i przydatnych artykułów z portalu pies.onet.pl – autorstwa znanej autorki książek i szkoleniowca – Zofii Mrzewińskiej (wystarczy kliknąć na tytuł). Z pewnością przyda Wam się lektura uświadamiająca zanim weźmiecie do domu wilczą kuleczkę:

Polecamy też inne artykuły z serwisu Onet.pl Pies 🙂

Jeszcze jeden ciekawy artykuł dla rodziców: Dziecko a pies – co każdy rodzic wiedzieć powinien (ze strony SOS rodzice). Warto przeczytać.